Dus ja toen waren we in de hoofdstad Vientiane, na een eeuwigheid dus eindelijk een kamer gevonden was het tijd voor eten, Katie had zin in Indisch dus die gingen we opzoeken en daar lekker gegeten. Daarna niet veel meer gedaan, aangezien we kapot waren van de hele bus rit en zoeken naar een guest house. De volgende dag na een lekker ontbijtje in het hotel opzoek naar een tuk-tuk want we wilde even wat cultuur opsnuiven hier. Na wat onderhandelingen hadden we een goede prijs van 150000kip zo'n 14euro voor een ritje naar het Buddha park zo'n 25km buiten het centrum, en naar de Pha That Luang een ritje naar het busstation om een bus ticket te kopen naar de 4000 eilanden mijn laatste stop in Laos. Onderweg hebben we nog een familie meegenomen die ook die kant op moesten en net voor het buddha park er uitgingen. En ja toen gebeurde het, de tuk-tuk wilde niet meer starten, dus na een paar pogingen lukte het bijna maar toch niet helemaal. Er moest een nieuw onderdeeltje gekocht worden en gelukkig stonden we tegen over een lokale brommer maker dus die had het. En daarna deed hij het weer perfect. Aangekomen in het Xiengkuane Buddha park wat een park is waar een grote liggende buddha die tegenwoordig door de lokale boedisten wordt vereerd. De foto's zeggen genoeg, maar als je er staat is het zooo veel beter, al die stenenbeelden van buddha's en een soort van rond huis met verschillende verdiepingen binnen in en een ronding, met daarin allemaal kleine buddha's en andere beeldjes. Vanaf het dak heb je een super uitzicht over het park. Na een goede wandeling door het park en natuurlijk genoeg foto's was het tijd voor een goede lunch. Daarna zijn we naar de Pha That Luang gegaan een gouden stupa die in de verschillende eeuwen genoeg heeft doorstaan van oorlogen tot slecht renovaties. Tegenwoordig is het gezien als het meest belangrijkste gebouw van Laos en een bezoek is daarom ook wel soort van verpliching als je in de buurt bent. En het was zkr een bezoekje waard, rond om de stupa waren vroeger 4 tempels waar er tegen woordig nog maar twee van over zijn aangezien de andere tijdens de oorlogen zijn verwoest daar ook nog even een bezoekje aangebracht en dat was het einde aan de cultuurdag in Vientiane. Daarna nog even langs het busstation waar we een busticket gekocht hadden voor de slaapbus, en de dochter van de tuk-tuk bestuurder hadden meegenomen die ons het ticket verkocht had. S'avonds kwamen we natuurlijk weer Simon en Beth (de kiwi's) tegen toen we opzoek waren naar een restaurantje, en als of het nog niet genoeg was kwamen we toen we aan 't eten waren ook nog het ozzie koppel tegen (vergeet steeds hun namen) allemaal weer gezellig. Toen iedereen z'n eigenkant opging zijn Katie en ik nog even over de avond markt gelopen en hebben we nog even een fruite shake bij de rivier gedronken op een paar relax kussens. De volgende dag hadden we met de kiwi's afgesproken om ergens te gaan lunchen aangezien we pas om 8 uur s'avonds bij het busstation moesten zijn. Verder die dag beetje op internet gezeten in het hotel en verder wat dingen gekocht voor in de bus. In het hotel gevraagd of ze een taxi konden regelen naar het busstation, die vroegen waar gaan jullie heen dan? Naar Pakse, ow maar dan moeten jullie eigelijk opgehaald worden door de maatschappij. Dus die even een belletje gedaan en 10 min later kwam er een soort van grote tuk-tuk langs die al vol zat met backpackers en zo kwamen we lekker gratis op het busstation terecht. Gelukkig was de bus goed, helemaal klaar om lekker het bedje in te stappen, maar ja die bussen zijn toch echt meer voor de Lao mensen gemaakt aangezien ik aardig wat cm te kort kwam en m'n benen dus niet echt kwijt kon. Maar goed heb redelijk goed geslapen, en kwamen de volgende ochtend om 6 uur aan. Daar weer een nieuw ticket gekocht om bij de 4000 eilanden te komen. Katie zou eerst in Pakse blijven maar had er toch voor besloten om meteen met mij mee tegaan. Gezellig in een andere bus die helemaal vol gepropt werd, met de tassen in het gangpad. Na een ritje van zo'n 3uur kwamen we bij de rivier, tassen op de boot en op naar Don Det het kleinste eilandje waar bijna alle backpackers zitten. Na zo'n 2 km gelopen te hebben, vonden we eindelijk een hutje, lekker simpel, maar helemaal geweldig. Aan 't water met een hangmat, wat heb je meer nodig op een eilandje waar je niet veel kan doen en wat nog beter was is de prijs het kost maar 20000kip nog geen 2 euro per nacht. Die avond lekker in de hangmat gelegen met een muziekje aan en een kaarsje er bij. was lekker in slaap gevallen in de hangmat, en werdt rond zo'n uurtje of 6 in de ochtend wakker voor de zonsopgang maar jmmr genoeg kon ik er niet veel van zien maar de kleuren in de lucht en op het water waren zkr vet, daarna nog even in m'n bedje gelegen. Die ochtend een redelijk ontbijtje gehad, en gezellig met Katie zitten kaarten, de lunch bij het zelfde tentje was een stuk beter. Daarna een lekker middag dutje gedaan in de hangmat, wat gelezen, en een tube gehuurd om even op de rivier te dobberen. De rest van de avond eigenlijk niet veel uitgevoerd maar ja dat mag ook op dit eilandje, beetje lekker in mn hangmat gehangen met een muziekje er bij en een glaasje cola met whiskey er in die ik samen met Katie gekocht had. De derde dag op dit mega paradijs zakte ik door mijn hangmat heen?!?!?! En dat voelde ik de dag er na toch wel een beetje in m'n rug en elebogen!!! Daarna toch nog een fiets gehuurd samen met Katie en naar het iets grotere eiland Don Kone gegaan waar we heerlijk rond gefietst hebben door dorpjes en natuurlijk langs de rivier. Onderweg op verschillende plekjes het water ingegaan om even af te koelen van de warmte, lekker gelunched en nog een mega vette waterval gezien. Die avond weer lekker Indisch gegeten en heerlijk in de hangmat liggen chillen. De laatste dag op het eiland heb ik voor de verandering niet veel anders gedaan dat dit verhaaltje typen en heerlijk stukje gezwomen te hebben en natuulijk weer lekker gechilled in mn hangmatje. Volgende stop is in een nieuw land CAMBODIA en de plaats zal zijn Siem Reap om naar Angkor Wat te gaan.

Greeeetzz