Ayr and Mission Beach
Vanuit Airlie Beach was het weer tijd om te vertrekken en dit keer zou de reis ons brengen naar Ayr, een klein plaatsje waar ik 1 van mijn mooiste duiken heb gemaakt. Samen met de twee Belgische meiden vertrokken richting Ayr, aangezien die ook die kant op moesten. Aangekomen na zo'n 200 kilometer gereden te hebben snel boodschappen gedaan en door gereden naar het hostel waar vanuit ik de duiken zou gaan maken. Dit was het eerste hostel waar ik niet meteen geld neer moest leggen voor het overnachten en de duiken hoefde ik ook nog niet meteen te betalen dat kon allemaal de volgende ochtend. S'avonds heerlijk verse vis gegeten vanaf de bbq samen met de Elke en Katrien was echt super gezellig maar moesten wel al weer afscheid nemen aangezien ze al vroeg zouden vertrekken naar een ander plaatsje. Ik ging ook niet te laat naar bed moest namelijk al vroeg op om me voor te bereiden op mijn duiken. 7.30 had ik snel even wat naar binnen gevroten en toen was het dan toch tijd om te gaan betalen, en moest natuurlijk weer allerlei formulieren invullen dat ik hun niet aansprakelijk kan stellen als er iets met me zou gebeuren tijdens het duiken. Daarna duikpak passen, flippers en duikbril. BCD (lucht apparaat voor onderwater) hing al klaar en toen was het tijd voor de uitleg van de duiken. Via een infobord werd verteld hoe we de eerste en tweede duik zouden gaan maken. Aangezien ik me op de Whitsundays niet echt geweldig voelde (zeeziek) vroeg ik of zie iets van pillen hadden, die hadden ze maar waren niet echt sterk, maar was het uitproberen waard. Wij met een 4wd via het strand naar de bood die daar al klaar stond en alleen nog achteruit het water in gereden moest worden. Wij dus eerst aanboord en toen was het eindelijk tijd om de zee op te gaan, en heeeeel jammer die pillen werkte dus voor geen meter voelde me eerst nog wel redelijk maar dat werd steeds minder en minder helemaal toen we eindelijk bij het wrak aankwamen was ik heel blij dat er een bak onder me stond aangezien ik die meteen nodig had :(. Snel mijn spullen aangedaan en het water in want daar heb je er meteen geen last meer van. Na zo'n 27 meter gezakt te zijn hadden we echt een super uitzicht op het wrak en was het toch zeker wel 1 van mijn mooiste duiken, op het wrak zat ontichelijk veel koraal maar je kon nog steeds suepr goed de contouren zien. Naast het koraal was echt echt mega veel grote maar dan bedoel ik ook MEGA grote vissen in allerlei kleuren. Na zo'n 35 minuten was het weer tijd om naar boven te gaan aangezien hoe dieper je gaat hoe sneller je lucht op is, even 3 minuten op 10 meter blijven hangen en daarna nog 5 minuten op 5 meter. Toen ik terug kwam op de boot voelde ik me echt meteen weer kloten dus werd me aangeraden om maar voor op het dek te gaan liggen, hielp ook niet echt maar jah je moet er wat voor over hebben om te duiken. Na zo'n halfuurtje was het tijd voor de tweede duik en aangezien ik er daar echt verrot bij lag vroegen ze maar even of ik nog wel wilde, ik zo van jahhh dat wil ik wel., maar bleef gewoon liggen, nog maar is aan me vragen jah ik wil echt wel!! Kwamen ze met al mijn spullen naar me toe, nou het was volgens mij echt super grappig aangezien ik na het aantrekken van mijn BCD en flippers elke keer boven het emmertje weer hing. Dus snel het water in zo dat ik me weer beter zou voelen. Bij de tweede duik echt een super grote stingray en schildpad gezien echt zoooo vet, die stingray was net zo lang als ik (inclusief zijn staart) en echt mega breed, de schildpad was gewoon GROOT. Na nog wat meer van het wrak gezien te hebben ging dit keer wel erg snel mijn lucht dus moest ik wat eerder naar boven, misselijk voelen werkt dus toch niet echt bevoordelijk. Ik voelde me natuurlijk nog niet echt 100% maar hoefde op de terug weg niet meer overtegeven en was dus ook iets minder wild op de zee. Gelukkig was ik niet de enige die misselijk was, de helft van de mensen op de boot hing over boord. Bij terug komst kregen we een lekker bbq en raakte ik aan de praat met 2 Nederlanders die ook bij me op de boot zat. Zij hadden een onderwater camera bijzich dus heb mooi hun foto's kunnen overnemen. Daarna niet echt veel meer gedaan, duiken is toch best wel vermoeiend. Nog 1 nachtje dus blijven slapen en toen was het tijd om naar Tully / Mission Beach te gaan, want Marcel wilde daar een skydive gaan doen, moesten daar om 1uur zijn en moesten ongeveer 300 kilometer verder zijn dus was weer vroeg opstaan. Aangekomen bij Tully Airport moest Marcel allerlei formulieren invullen en moesten we nog tot 2uur wachten totdat hij dan eindelijk het vliegtuigje in mocht. Ik werd met een busje naar het strand van Mission Beach gereden zodat ik ze naar beneden kon zien komen vallen. Marcel heeft echt een super sprong gemaakt en het was echt leuk om te zien. Daarna zijn we doorgereden en hebben we bij Mossman net voor Cape Tribulation overnacht. De volgende dag naar Cape Tribulation gereden, maar ja dat is weer voor een volgend verhaal.
Greetz Wiebe
Reacties
Reacties
dat was weer een super story wiebe. gisteren verzocht via mama om een verhaaltje en vandaag dan 2 stuks. wat een verwennerij!!!!!!!!
jammer dat je zo ziek wordt maar toch nog hebt kunnen genieten van je duik!!!
ga nu even het andere verhaal lezen
liefs
els
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}